Praatje bij de prijsuitreiking van de kalenderwedstrijd 2010
Op 9 maart 2010 in de voormalige Drufabriek te Ulft.

Kalender-core-business 

's ochtends vroeg word ik gewekt door vriendelijke langzaam aanzwellende harpklanken uit m'n als wekker ingestelde iPhone. Als ik 'm uit zet, dat lukt alleen met open ogen, is mijn eerste confrontatie met de nieuwe dag het display dat zegt: 07.00 uur, dinsdag 9 maart.

Een half uur later blader ik tijdens het ontbijt door de verse ochtenkrant en op elke pagina staat bovenaan, minstens zo'n 32 keer: Dinsdag 9 maart 2010.
Ondertussen hoor ik op de achtergrond stemmen op de radio of tv: "Hééé Erwin, hoe is de ochtenspits-situatie op deze druilerige dinsdag de 9e maart...?" 
Doinggg! Dit is het 8 uur nieuws van dinsdagochtend 9 maart 2010.
Als ik kort daarop de hond uit laat; flikkert de lichtbak voor het Rabobank-filiaal om de hoek afwisselend 08.07 u en Di 09.03.10.
Ting!, Há een sms, zo vroeg al? Boven het bericht staat
9 mrt 2010. kk ff nr mail. J. 
Terug van ons uitlaatrondje neem ik plaats achter m'n werktafel, zet m'n laptop aan en net als op de krant zie ik bovenaan het beeldscherm: dinsdag 9 maart 2010, 08.24 u.
Ik open m'n mailbox en boven de eerste mail staat: Van: Drukkerij de Marne, Onderwerp: levertijd 13 dagen, Datum: dinsdag 9 maart.
Koud anderhalf uur wakker en ik ben al 40 keer gewezen op de actuele datum.  
Hoe doof, dom en blind moet je zijn om dan nog te denken dat het vandaag helemaal niet dinsdag 9 maart is?

En dit gebeurt allemaal zonder één papieren kalender te raadplegen!
Daarom de vraag: wat is in 2010 nog het nut van papieren kalenders?

De kalender hoeft mij in elk geval dus niet óók nog 's te vertellen dat het vandaag dinsdag 9 maart is. Z'n bestaanrecht zit 'm nog in het bieden van een overzicht op de tijd, om te kunnen plannen, in één blik vooruit te kunnen zien, dat bijvoorbeeld de vandaag toegezegde levering over dertien dagen op een zondag valt, dat de vrije dagen rond pasen alweer dichterbij zijn dan je dacht.

Functionaliteit en overzicht dat moet een kalender bieden. Helderheid zonder al te veel flauwekul.
Dat wij als ontwerpers ons best doen om een functioneel medium als een kalender of agenda een meerwaarde te geven door er allerlei thema's en vormconstructies bij te slepen valt ons niet kwalijk te nemen. Dat doen we omdat wij en onze opdrachtgevers het leuk vinden en we het ook niet kunnen laten, variaties op wielen uit te vinden. 
Maar toch valt er misschien iets te zeggen voor de opvatting achter die 'ouderwetse' simpele werkplaats-kalenders van bedrijven met oerhollands klinkende namen als Expeditie Hamstra & Co, Houthandel van Rijn en Zn of Excelsior Fournituren NV: die wonnen nooit de kalenderwedstrijd met hun kloeke schreefloze cijfers, zwart op wit papier, in een corpsgrootte dat leesbaarheid garandeerde op minstens vier meter. Ze deden wel wat ze moesten doen, ze boden functionaliteit en overzicht. 

Dat hebben de deelnemers aan de kalenderwedstrijd 2010 ook allemaal geprobeerd, ideeën uitgewerkt, vormgegeven, gefotografeerd, gelithografeerd, gedrukt, gebonden en… ingezonden.
Wij juryleden hebben de resultaten allemaal gezien, betast, geroken en geconstateerd dat er opnieuw veel aandacht, liefde en zorg in alle kalenderachtigen is gestoken. 
Waarvoor lof en waardering.
Toch kregen we ook de indruk dat, denk even aan het voorgaande, het niet erg zou zijn als de kalender wat meer terugkeert naar z'n core-business: functionaliteit en overzicht.
Even niet meer, maar óók niet minder.
Ik zou zeggen doe uw best. Wij zijn nu al benieuwd naar de oogst van 2011.

Koos Staal, 
Grafisch ontwerper, juryvoorzitter